آیات نجومی قرآن: انه رب الشعری

از آیات نجومی قرآن: انه رب الشعری

خداوند در آیه 49 سوره نجم بعد از اینکه  اشاره به برخی مخلوقاتش می کند، می فرماید أَنَّهُ هُوَ رَبُّ الشِّعْرى [49]و اينكه اوست پروردگار ستاره [بزرگ و درخشنده] «شعرى»!خداوند نام ستاره ای را می برد و بیان می کند که او پروردگار آن ستاره است و بنابراین لازم است که برخی از ویژگیهای آن ستاره بیان شود تا دانسته شود که در آن ستاره چه خصوصیّتى وجود داشته که خداوند آن را از بقیه ستاره ها جدا می کند و فقط به آن اشاره دارد و خود را پروردگار آن ستاره معرفی می کند.

ستاره شعری به شعراى يمانى معروف است، چرا كه در سمت جنوب قرار داشته و از آنجا كه يمن در جنوب جزيره بوده است، آن را به اين نام ‏ناميدند. گروهى از عرب، مانند قبيله «خزاعه» آن را تقديس و پرستش مى‏نمودند و اعتقاد داشتند مبدأ موجوداتى در روى زمين است. تأكيد قرآن روى اين مسئله كه خدا، پروردگار شِعرى است براى بيدار ساختن اين گروه است كه مخلوق را با خالق اشتباه گرفته و مربوب را به جاى رب قرار داده‏اند. این ستاره که همانند بقیه ستارگان روزی متولد شده، روزی می میرد و در طول زمان نیز تحولاتی را بر خود می پذیرد، چگونه می تواند پروردگار جهانیان باشد. اين ستاره كه به خاطر درخشندگى فوق‏العاده‏اش پادشاه ستارگان ناميده مى‏ شده است (تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۱۵، ص۳۲۲ القمی، ج۲، ص۳۳۹/ نورالثقلین/ البرهان)( مجمع البیان، جلد 5، صفحه 183)